Niets is zo eenzaam als een stampvol café

Een stampvol café…………… We verlangen er naar. Of niet allemaal? Je eenzaam voelen in een groot gezelschap is niet fijn. Misschien heb je niemand om straks gezellig samen naar een café of restaurant te gaan.

We willen allemaal dolgraag dat de restaurants en cafés weer opengaan! Lekker met elkaar proosten op leuke dingen in het leven. Samen zijn, degenen knuffelen die we willen knuffelen, vasthouden, kletsen, lachen, zingen, wat verlangen we daar naar. Logisch toch?!

Allemaal? Ja, de meesten van ons verlangen daar inderdaad naar. In ieder geval naar onze vrijheid! Weer kunnen doen en laten wat we willen, zonder dat je je zorgen hoeft te maken over besmettingen, mondkapjes, elkaar aanraken. Er zijn echter ook mensen die helemaal niet zo graag in een café komen, die zich daar zelfs doodongelukkig voelen. Zich juist eenzaam voelen in een groot gezelschap. Of niemand hebben om gezellig samen naar een café of restaurant te gaan. Tja en alleen in zo’n stampvol café…………

Niets is zo eenzaam als een stampvol café. Je kent dat liedje van De Dijk vast wel. En anders misschien wel de versie van Solomon Burk en De Dijk samen.

Je kunt je eenzaam voelen ondanks een partner of een brede vriendenkring of in een stampvol café. Een gevoel van leegte, een gevoel van niet-verbonden zijn met de anderen, met de wereld. Iedereen voelt het wel eens. Dat is heel normaal. Als je je vaak zo voelt of al heel lang, trek je je echter steeds verder terug, ga je niet meer dat café en ligt langdurige eenzaamheid op de loer…………. Dan kun je sociaal geïsoleerd raken.

EENZAAMHEID OF SOCIAAL GEÏSOLEERD

Er zijn mensen die last hebben van eenzaamheid en er zijn mensen die sociaal geïsoleerd zijn.

Sociaal isolement betekent dat je weinig of geen sociale contacten hebt. Sociaal isolement is niet hetzelfde als eenzaamheid. Het kan wel samenvallen en/of elkaar oproepen.

Als je je eenzaam voelt, kan je je gaan terugtrekken en kan er een sociaal isolement ontstaan.

Door bijvoorbeeld een relatiebreuk, kan je minder contacten krijgen. Opeens zie je je gezamenlijke vrienden niet meer. Ga je niet meer met ze naar het café, theater en concerten. Trek je jezelf dan terug, kan er sociaal isolement ontstaan, waardoor eenzaamheid kan ontstaan. Als je wel verbinding hebt, maar die verbinding geen betekenis voor je heeft, kun je ook het gevoel hebben dat je sociaal geïsoleerd bent en je je eenzaam voelen.

Als je je eenzaam voelt, blaas je zelfs de kleinste fouten op tot rampformaat in je gedachten. Je dekt je in tegen kritiek en het nemen van verantwoordelijkheid voor wat er fout is gegaan. Nieuwe vrienden maken lukt ook al niet als je je ellendig voelt. De meeste mensen die ernstig eenzaam zijn, zullen dan ook onder deze omstandigheden geen poging daartoe doen. Dit complexe gedragspatroon kan er toe leiden dat je nog meer van andere mensen geïsoleerd raakt.

Het verschil: eenzaamheid is een gevoel en sociaal geïsoleerd zijn is een situatie.

EMOTIONELE OF SOCIALE EENZAAMHEID

Je hoort wel eens zeggen dat iemand last heeft van emotionele eenzaamheid of sociale eenzaamheid. Iemand die last heeft van eenzaamheid boeit het verschil waarschijnlijk helemaal niet. Je voelt je rot en je wilt van dat gevoel af. Je wil wèl weer verbinding met anderen, uitgaan, naar feestjes, het café, theater. Alles beter dan in je eentje thuis! Maar ja, die stap zetten, wordt steeds moeilijker.

Daarom is het wel handig om het verschil te weten, bewust te zijn van de verschillen. Dat kan je helpen de juiste stappen te nemen. Want dat is wat je namelijk moet doen als je van je rotgevoel wilt afkomen. Actie ondernemen en dat betekent in dit geval iets anders doen dan je normaal doet.

Emotionele eenzaamheid: het gevoel dat het niet lukt om gevoelens te delen, missen van een intieme partner, een diepe emotionele band

Sociale eenzaamheid: een heel klein netwerk hebben, er alleen voor staan. De term sociale eenzaamheid wordt dan ook vaak gebruikt om uit te drukken dat iemand meer vrienden zou wensen, contacten om het dagelijks leven meer kleur te geven.

En om het dan nog wat ingewikkelder te maken, bestaat er ook nog Situationele eenzaamheid: het gevoel opgesloten te zitten in je huis, … door de situatie (ziekte, werkloosheid, armoede, …) en

Maatschappelijke eenzaamheid: Je niet verbonden voelen met de samenleving. Weinig maatschappelijke betrokkenheid, bijvoorbeeld een gebrek aan deelname in vrijwilligersorganisaties. Een zinloos bestaan…….

EENZAAMHEID IS EENZAAMHEID

Eenzaamheid is eenzaamheid en kan als het chronisch is geworden (na gemiddeld +/- een jaar) vaak niet meer zonder professionele hulp opgelost worden. Niet iedere vorm van eenzaamheid vraagt echter direct om zeer intensieve hulp. Meestal kom je er zelf na een paar maanden wel weer uit.

Eenzaamheid is altijd een signaal van het lichaam dat er een onbalans is in jouw verbinding met anderen. Het is meetbaar in de hersenen en heeft voorspelbare gevolgen voor het brein. Uiteindelijk is er dus eigenlijk maar één soort eenzaamheid. Wat de overige omstandigheden zijn, bepaalt hoe iemand het best kan omgaan met die eenzaamheid. Denk aan persoonskenmerken, een tijdelijke situatie, gebeurtenissen in het verleden. Dus niet elke ‘soort’ eenzaamheid, maar elke persoon heeft een eigen aanpak nodig. De oplossing is dan ook te vinden in een speurtocht naar wat je als individu nodig hebten hoe je dat kunt realiseren. Dus zoeken naar het soort oplossing dat bij jou past.

EENZAAMHEID AANPAKKEN IS DUS MAATWERK

Ieders verhaal is anders. Wat voor de één helpt, helpt een ander niet. Daarom moet je dus zèlf de drempel over. Je terugtrekken achter de TV, smartphone of laptop, (te veel) eten, (te veel) drinken, is allemaal verslavende afleiding. Als je je zo rot voelt, heb je immers helemaal geen zin in andere mensen. Dus voor jou dan even geen café……….. Dan zit je liever op in je eentje op de bank. Helaas lost dat allemaal niets op, integendeel! Kijk en luister maar eens naar deze boodschap. Want wat veroorzaakt echt verslaving, van cocaïne tot smartphones?

Als je van je gevoelens van eenzaamheid wil afkomen, is het belangrijk dat je eerst weer goed in je vel en brein komt te zitten, weten wie je precies bent en wat je belangrijk vindt in je leven. Dat is de allereerste stap dus. Je richten op de positieve kant van het leven. Wat vind je het allerbelangrijkste in je leven/werk/gezin/vriendschap/relatie? Wanneer heb je geen last van je probleem/gevoel? Wat zou je helpen om voor elkaar te krijgen wat je graag wilt? En wat nog meer? Wat nog meer….. Waarover ben je zo tevreden in je leven en wil je zeker behouden? Dit zijn maar een paar voorbeelden van vragen waarop iedereen een ander antwoord heeft. Dus alleen jij kan deze vragen beantwoorden in jouw situatie.

DE LANG VERBORGEN OPLOSSING

Het is net als het halen van een rijbewijs en dan gaan autorijden. Jij wilt gaan autorijden, onafhankelijker worden, zelf op stap gaan als jij dat wil en waar jij naar toe wilt. Dus je neemt op een bepaald moment een besluit. Je gaat lessen volgen. Doodeng, maar de instructeur legt het je goed uit, zit naast je en begeleidt je. Je hoeft het niet gelijk alleen te doen en te kunnen. Je krijgt een aantal lessen, leert dingen in theorie en praktijk. Dan doe je examen, gaat afrijden. Daarna moet je het zonder iemand naast je doen. Niemand meer om je te helpen in te grijpen. Dat is ook niet nodig. Je weet nu hoe het moet. Je moet alleen nog wat meer ervaring in de praktijk opdoen.

Met de aanpak van je gevoelens van langdurige eenzaamheid is dat hetzelfde. Je moet op een bepaald moment het besluit nemen dat je er nu ècht zelf wat aan wilt doen. Onafhankelijker worden, met zelfvertrouwen op anderen afstappen, verbinding (durven) leggen met andere mensen. Misschien zelfs wel eens alleen naar een café gaan, nieuwe mensen ontmoeten. Dat is ook doodeng. Iemand anders, wel iemand met kennis van zaken, kan je helpen bij het realiseren van wat je wilt veranderen in je leven. Je kunt het ècht zelf, als je wilt ben ik (of een collega) er om je te begeleiden. Je kunt me ook altijd mailen als je iets wilt vragen.

NIET DE ENIGE…………

Is mijn gevoel wel eenzaamheid? Of ben ik burn-out? Stel ik me aan? Of is het mijn lot? Wat is dat eigenlijk, je eenzaam voelen?  Je bent ècht niet de enige die last heeft van gevoelens van eenzaamheid nadat je leven op z’n kop is gezet door een verandering in je leven. Ruim 40% van de bevolking heeft er dagelijks mee te maken.

Ruim 10% daarvan heeft zelfs te maken met langdurige/chronische eenzaamheid. Sommige mensen voelen zich hun hele leven al eenzaam. Als je langer dan ongeveer een jaar last hebt van deze gevoelens, kom je er vaak zonder deskundige hulp niet meer vanaf. Eenzaamheid overkomt je, het is echter nooit ‘je lot’. Je hebt altijd keuzes.

FACEBOOK EN BESLOTEN FACEBOOKGROEP

Als je wilt kun je ook mijn facebookpagina volgen. Daarop plaats ik dagelijks nieuwe informatie, wetenswaardigheden en/of gewoon een leuke quote. Ook heb ik een besloten facebookgroep: ‘Vraagbaak voor verlangen naar verbinding’.

Deze groep is bedoeld om elkaar op een positieve manier hoop te bieden, een veilige omgeving om vragen te stellen, in een stimulerende sfeer. In deze groep kun je iets schrijven waarop je graag een reactie wilt, bijvoorbeeld als je wilt weten hoe anderen iets doen of benieuwd bent of ze het herkennen, vraag er dan specifiek om. Ook kun je hier delen hoe jij zelf leerde je eenzaamheid en verlorenheid te verlichten. Liefdevolle uitingen van begrip en aanmoediging zijn natuurlijk altijd welkom.

Verder kun je mij vragen stellen. Ik ben geen arts of therapeut, ik ben opgeleid tot Specialist Eenzaamheid. Ik ben deskundig op het gebied van eenzaamheid en kan vragen beantwoorden, adviseren en voorlichten. Eenzaamheid heeft voor mij (bijna) geen geheimen meer. En je hoeft er niet voor naar het café……………;-)

0 0 stemmen
Article Rating
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties