EENZAAMHEID IN CORONATIJD, EEN HELSE ACHTBAANRIT

Ook als er door deze Coronatijd een verandering plaats vindt in je leven, maak je een rouwproces door. Je neemt immers afscheid van hoe het eerst was. Misschien herken je gevoelens van eenzaamheid.

Dat gebeurt namelijk niet alleen bij het overlijden van een geliefde. Ook bijvoorbeeld bij het krijgen van een kind, gaan samenwonen, nieuwe baan, ontslag, een ernstige ziekte, ongeval of een echtscheiding. Het verstoort je dagelijkse, gewone patronen. Het is heel normaal als je dan van slag af bent, want patronen vormen veiligheid, vertrouwdheid en voorspelbaarheid. Daarom voelt eenzaamheid soms aan als een helse rit in de achtbaan. De situatie in deze Coronatijd versterkt dat voor velen, zeker voor diegenen die zich al langer eenzaam voelden.

VEILIGHEID, VERTROUWDHEID EN VOORSPELBAARHEID

Veiligheid, Vertrouwdheid en Voorspelbaarheid. We hebben het allemaal nodig in ons leven. Als er een patroon verandert in ons leven, voelen we ons vaak even heel ongemakkelijk. Dat is heel normaal. Denk maar aan een verandering in je normale ‘route’ in de supermarkt of een wegomlegging. Je moet zelf de nieuwe route of de weg weer vinden. Dat is soms even lastig.

Dat zelfde gebeurt nu in de Coronatijd, als je je familie en/of vrienden niet kunt bezoeken, niet ‘normaal’ kunt gaan sporten, niet op een terrasje kan gaan zitten, niet uit eten kan, met 1,5 meter afstand je boodschappen moet doen, niet ‘normaal’ kan winkelen, niet naar een theater, vereniging/sociëteit kunt etc. Vul het zelf maar in. Dat alles heeft ook invloed op je dagelijks leven, je patroon. Dan kun je je even heel ongemakkelijk, alleen en zelfs eenzaam voelen. Dat is over het algemeen maar tijdelijk en ook heel gewoon. Patronen vormen nu eenmaal die veiligheid, vertrouwdheid en voorspelbaarheid.

Als er een patroon verandert moet je je zelf aanpassen, nieuwe patronen vormen. Dat kan dus pas als we straks stap voor stap weer meer ‘vrijheid’ krijgen.

Zorg nu dus goed voor het onderhoud van je contacten, hetzij met bezoekjes op afstand, (video)bellen, chatten etc. Als je elkaar straks weer kunt omhelzen, komt het goede gevoel meestal ook weer terug!

DEZE CORONATIJD IS OOK EEN LIFE-EVENT

Je eerste reactie na zo’n life-event is ‘verdoving’ of opwinding, daarna ongeloof, vergoelijken of ontkennen, onzekerheid, verlies van vertrouwen, verwarring, neerslachtigheid. Kortom in zo’n periode voelt je leven als een rit in een achtbaan.
Deze periode van veranderingen wordt rouwperiode of transitieperiode genoemd en duurt gemiddeld 6 à 9 maanden. Kijk maar eens op onderstaande foto naar het model van de transitiefases van  Hopson, Adams en Scally.

Afscheid nemen van hoe het was, heeft dus tijd nodig. Voor iedereen is de duur van die periode verschillend. Alleen jij weet wanneer de tijd rijp is om de stap naar een nieuw leven te gaan nemen, nieuwe patronen te gaan vormen.

HOE JE DE UITDAGING AANGAAT ALS DE TIJD RIJP IS VOOR DE VOLGENDE STAP

Op een dag voel je zelf dat je weer open staat voor de volgende stap. De gebeurtenissen zijn feiten en kun je niet meer terugdraaien. Je herinneringen aan hoe het was blijven en daarnaast gaat het leven ook door. Het één sluit het ander niet uit. Je hoeft geen dingen weg te duwen of te vergeten als je dat niet wilt. Je leven krijgt er een nieuw tweede spoor bij.

Vaak wil je die stap wel maken naar een nieuw leven, maar ben je bang voor de verandering en risico’s. Zeker na deze Coronatijd. Wees gerust, dit is een heel normale angst. Elke grote of kleine verandering in het leven brengt soms angsten met zich mee. Angsten beschermen je tegen het nemen van onnodige risico’s. Maar soms blijken je angsten ongegrond. Meestal heb je meer kracht dan je denkt om weer door te gaan, je uitdagingen te overwinnen.

Denk maar eens terug aan de grootste uitdagingen in je leven en/of je werk die je al eerder gehad hebt. Laat deze uitdagingen weer eens in je gedachten voorbij komen en voel even wat deze met je deden. Niet te lang, laat ze gewoon even rustig voorbij komen. Vraag je eens af welke je al eerder overwonnen hebt en hoe je dat gedaan hebt. Dacht je destijds in het begin dat het je zou lukken? Wat was de gedachte en/of actie die je heeft geholpen de uitdaging aan te gaan? Kun je die gedachte/actie nu weer gebruiken in de overstap naar een ander leven en/of baan? Of zoek je toch liever deskundige hulp van iemand die je kan coachen met de juiste vragen.

WAT JE NA DE CORONATIJD KAN HELPEN STAPPEN TE ZETTEN

Je levensgeluk wordt bepaald door 6 belangrijke thema’s: persoonlijke groei, gezondheid, familie/vrienden, financiën, relatie en werk/carrière. Kleine of grote veranderingen in je leven vallen vaak binnen één of meerdere van deze thema’s en hebben vaak ook heel veel invloed op elkaar. Deskundige hulp is dan echt geen overbodige luxe. Het is immers soms lastig om na zo’n verandering in je leven in je eentje de balans weer te vinden. Een beetje hulp kan je dan wel gebruiken. Waarom denk je dat topsporters allemaal een coach hebben? Maar ja, wat is dan de juiste deskundige hulp? Een zelfhulpboek, een therapeut, huisarts, coach, counselor, financieel adviseur, relatietherapie, een Specialist Eenzaamheid ……..

Buiten dat het een lastige keus is, spelen voor veel mensen ook vaak de kosten nog mee. Waarschijnlijk zoek je je rot op internet naar de juiste hulp en zie je door de bomen het bos niet meer. Als je dan uiteindelijk een verkeerde keus maakt, kan je èn teleurgesteld worden omdat je de verkeerde hulpverlener hebt gekozen èn ook nog eens heel veel geld kwijt zijn voor iets dat niet geholpen heeft. Dat is iets wat je na deze Coronatijd misschien al helemaal niet kunt gebruiken. Het kan dus fijn zijn om bijvoorbeeld te weten of jouw gevoelens na een verandering in je leven te maken hebben met eenzaamheid? Dat je wat meer inzicht en advies wilt en krijgt over gevoelens van eenzaamheid en een mogelijke oplossing. Gelukkig is dat mogelijk. Doe gerust geheel vrijblijvend deze (gratis) test. De test is geheel anoniem, duurt ongeveer 10 minuten en je gegevens worden niet opgeslagen. De uitslag krijg je daarom uitsluitend in de vorm van een rapport op je scherm.

Als je niet weet hoe je jouw probleem kunt aanpakken, of als je gevoelen (te) lang blijven aanhouden, zoek dan iemand die verstand van zaken heeft en jou kan uitleggen hoe je dat doet. Iemand die daarvoor is opgeleid, die weet wat hij of zij doet.

ZOEK HIER NAAR DESKUNDIGE HULP BIJ JOU IN DE BUURT

Je eenzaam voelen op het werk

Eenzaamheid op het werk…… Wees ervan bewust dat jij, maar ook jouw collega’s, werknemers en klanten soms een (innerlijke) strijd voeren, waar niemand iets vanaf weet. Dat je daardoor last kunt hebben van (langdurige) eenzaamheid.

“Je hebt echt geen idee waar mensen mee te maken hebben in hun persoonlijke leven. Iedereen die je tegenkomt, voert een strijd waar we niets van weten”, las ik vandaag in een post op LinkedIn.

En zo is het, ieder huisje heeft zijn kruisje. We hebben allemaal te maken met gebeurtenissen in ons leven waar een ander niets van af weet. Privé en/of op het werk. Dingen waar je niet zo makkelijk over praat. En je wordt wel door je werkgever en collega’s geacht ‘gewoon’ je werk te doen. Of je nu lekker in je vel zit of niet. Zij willen er -tot op zekere hoogte- best even aandacht aan besteden en rekening mee houden -als zij al van jouw sores op de hoogte zijn- maar willen er geen last van hebben. Daarom houden veel mensen maar hun mond.

Mensen zijn sociale wezens, de meesten van ons houden van voorspelbaarheid en veiligheid, een vertrouwde omgeving. We hechten aan vaste patronen, in het werk, onze sociale omgeving en het dagelijks leven. Als die patronen verstoord worden, hebben we daar meestal last van. Soms tijdelijk, soms langere tijd en het gebeurt ook dat iemand zich steeds ongelukkiger gaat voelen en niet meer bij machte is een andere draai aan zijn/haar leven te geven.

Zeven belangrijke redenen waarom mensen zich op het werk eenzaam kunnen voelen

  1. Te vaak echter lopen managers voor de troepen uit en verliezen ze onbedoeld de verbinding met hun team, waar niet iedereen snel genoeg kan schakelen of meekomen. De eisen zijn zo hoog, dat veel mensen op hun tenen lopen, het niet durven aan te geven om maar niet buiten de boot te vallen en vervolgens burn-out raken.
  2. Op de werkvloer worden individuele gevoelens nauwelijks onderkend en evenmin besproken, wat ook geldt voor eventuele ontwikkelingen in het privéleven van medewerkers. Het individuele welzijn lijkt vaak van minder belang.
  3. Om gemotiveerd te blijven, moeten medewerkers niet alleen de ruimte en het vertrouwen krijgen zich te ontwikkelen, maar moeten ze zich vooral ook gehoord, begrepen en –belangrijker nog- verbonden voelen. Dat is lang niet overal het geval.
  4. Veel grotere organisaties werken met flexplekken. De teamleden zitten dan vaak niet bij hun eigen team. Hun werkplek bevindt zich dagelijks tussen onbekende mensen en niet iedereen weet hier zo goed mee te socializen. Zij voelen zich vaak aan hun lot overgelaten, ervaren geen teamgevoel en/of ondersteuning en gaan daardoor met tegenzin naar hun werk.
  5. Niet iedereen is even zelfverzekerd, soms ook gevoelig van aard en vindt het in dat geval heel moeilijk om op anderen af te stappen. Als zij bijvoorbeeld door niemand gevraagd worden om mee te gaan lunchen, ligt er soms een behoorlijke druk op dit zo ‘normale’ onderdeel van de werkdag.
  6. 1,2 miljoen Nederlanders hebben te maken met pesten, intimidatie of discriminatie op het werk. Veel mensen die hulp durven te vragen bij hun leidinggevenden, krijgen dat niet. Uiteindelijk is een ziekmelding vaak het gevolg.
  7. Regelmatig wordt er bij reorganisaties c.q. doorontwikkelingen gekeken welke werknemer er naar het idee van de plaatsingscommissie het meest passend is voor een functie. Als iemand dan niet ‘past’, er geen andere functie beschikbaar is, is boventalligheid vaak het gevolg. Kijkt er niemand meer naar de talenten die iemand wèl heeft en waar deze heel waardevol voor de organisatie kunnen zijn. De werknemer voelt zich dan over het algemeen behoorlijk in de steek gelaten, in de kou staan, bij het grofvuil gezet.

Hoe kan het dat er zoveel mensen last hebben van eenzame gevoelens op de werkvloer?

Een werkgever en je andere collega’s staan er niet altijd bij stil dat bovengenoemde -en nog veel andere- voorvallen een enorme impact op jou als mens kunnen hebben. Daarnaast hebben ook alle werknemers èn leidinggevenden te maken met hùn privésores. Zowel een leidinggevende als een werknemer kan zich even heel alleen en machteloos voelen als er niemand is waar hij zijn sores mee kan delen en bij wie hij zich veilig kan uitlaten. Kortom, het is niet zo gek dat het zowel voor werknemers als voor werkgevers lastig is iedereen tevreden te houden, begrip te hebben voor elkaar en elkaar in hun waarde te laten. Een hele uitdaging!

Hoe kunnen werkgevers èn werknemers deze uitdaging aangaan?

Elke relatie heeft oprechte aandacht nodig. De relatie met een partner, kinderen, familie en vrienden loopt stuk als er geen tijd voor wordt vrijgemaakt of -waar nodig- voor wordt gevochten. Dit is niet anders in een werk- en klantrelatie. Oprecht, bewust en consequent aan vertrouwen werken, geeft in korte tijd een veel effectiever resultaat, zonder dat het extra energie kost.

Wees ervan bewust dat ook jouw collega’s, werknemers en klanten een (innerlijke) strijd kunnen voeren, waar je niets vanaf weet. Dat zij daardoor last kunnen hebben van (langdurige) eenzaamheid. Als een leidinggevende, medewerker of collega zich regelmatig ziekmeldt, kan een gebeurtenis in zijn of haar leven wel eens meer impact hebben dan je denkt.

Wanneer je dus een vermoeden hebt dat iemand zich ongelukkig en/of eenzaam voelt, is het belangrijk om precies te weten wat er gaande is, het bespreekbaar te maken. Speelt er concreet iets op het werk, bijvoorbeeld pesten, of is er privé iets aan de hand, zoals een zieke partner? Het gevoel van eenzaamheid neem je er niet meteen mee weg, maar je oprechte aandacht kan er al voor zorgen dat iemand zich gezien en gehoord voelt.

Let dus op in je werk- en privéomgeving op signalen en gedragsverandering en ga de dialoog aan! Zoek samen naar oplossingen, zorg dat je er bent voor elkaar, maak verbinding, maak dingen bespreekbaar, toon oprechte belangstelling, vraag door en voorkom dat je collega’s, werknemers en klanten verloren raken.

Heb je zelf te maken met werk- en/of privégebeurtenissen waardoor je je buitengesloten, alleen, niet gehoord, gezien of eenzaam voelt, zoek iemand op waarmee je je gevoelens kunt bespreken. Een vriend, vriendin, goede collega, vertrouwenspersoon, deskundige hulp. Worstel niet alleen verder. Dat is toch niet fijn? En vaak ook onnodig. Ga de uitdaging aan, zoek hulp, maak het bespreekbaar! Niemand kan het weten hoe jij je voelt, het niet aan het puntje van je neus zien, hooguit vermoeden, totdat jij je uitspreekt.

We zijn allemaal mensen, met allemaal onze gevoelens, sores, privé en in het werk. Heb compassie, wees attent, lief, geduldig, begripvol en aandachtig voor elkaar!