Hoe (langdurige) eenzaamheid je zelfbeeld steeds verder vervormt

Wat is jouw zelfbeeld?

Spiegelbeeld vertel eens even, ben ik net zo eenzaam als jij……….

Als je naar jezelf kijkt, wat en wie zie je dan, wat is je zelfbeeld? Een sprankelend iemand, leuke ogen, een blije snoet of een grijze muis, die nauwelijks nog kan lachen, zich onzeker voelt en een laag zelfbeeld heeft.

Gebrek aan zelfwaardering is de grootste bron van (langdurige) eenzaamheid. Het geeft je een onmachtig gevoel. Als je jezelf niet accepteert, treurig wordt van jezelf en je eigen spiegelbeeld, hoe kan je dan verwachten dat iemand anders wel graag met je omgaat, je leuk vindt.

Wat hoor je als je naar jezelf luistert? Herken je negatieve uitspraken? Klaag je en geef je anderen de schuld van je situatie? Zijn er mensen in je omgeving en netwerk die afhaken, je in de steek laten….. Onderneemt niemand iets om contact met jou te zoeken of te maken? Reageer je cynisch, achterdochtig op vriendelijkheid van iemand anders, iemand die iets aardigs doet of tegen je zegt. Ben je boos van binnen en zoek je overal iets achter? Gedraag je je als een klager, klamper of kluizenaar?

Hoe eenzaamheid blijft bestaan

Wanneer je bovenstaande terugleest en bij jezelf te rade gaat, wat voel je dan? Herken je het? Misschien zit je dan wel gevangen in je eenzaamheid.

Zijn er dingen in je leven gebeurd die bronnen van stress voor je zijn. Meerdere gebeurtenissen achter elkaar, kunnen een domino-effect veroorzaken. Je vertrouwt niemand meer en hebt een cynische kijk gekregen op het leven en op de wereld. Dat is wat eenzaamheid met je doet. Het rotgevoel dat je hebt, veroorzaakt een gebrek aan zelfvertrouwen in jezelf en vertrouwen in anderen.

Als je die gevoelens van afwijzing voor en door alles maar lang genoeg volhoudt, dan komt er een tijd dat het inderdaad heel waarschijnlijk is dat je die sociale afwijzing waar je zo van baalt en waar je zo bang voor bent, zult ervaren.

Wat ook de oorzaak ook is, de oplossing ligt altijd bij jou

De oplossing voor eenzaamheid bestaat niet alleen uit het hebben van een partner en/of meer vrienden. Anderen die doen en voldoen aan wat jij graag zou willen, naar jouw voorwaarden en maatstaven handelen. De oplossing zit in jezelf en in betere connecties. Verbindingen tussen mensen moeten een zekere en wederkerige betekenis hebben. Moeten bevredigend zijn voor beide partijen, wederzijds zijn waarbij ze niet aan een maatstaf van iemand anders hoeven te voldoen.

Wil je graag betere connecties, dan moet je kunnen aanvoelen welke relaties kans van slagen hebben. Anderen waar je dezelfde waarden mee deelt, dingen die jij belangrijk vindt, passen het beste bij je. Het gaat dus om meer dan zomaar een nieuwe partner en vrienden vinden. Het is goed om eerst meer over jezelf te ontdekken. Wie ben je, waar sta je nu, wat is je situatie, hoe tevreden ben je, wat wil je anders, hoe gaat dat je lukken. Want als je dat niet weet en je niet in de gaten hebt hoe een ander op je reageert en waarom, is dat de snelste manier om iemand van je te vervreemden.

Waarom zelfkennis zo belangrijk is voor een goed zelfbeeld

Wat heb je nodig, wat zijn, heel concreet, jouw wensen en verlangens. Als je onvoldoende van jezelf houdt en weet, is het vaak lastig om gelukkig(er) te worden. Je hart zit dan als het ware in een kluis. Zelfkennis, zelfliefde, een goed zelfbeeld en zelfvertrouwen helpen je je leven veel aangenamer te maken.

Als je jezelf meer respecteert en accepteert, respecteert en accepteert een ander jou ook makkelijker. Meer van jezelf houden is de sleutel voor meer blijdschap en geluk in je leven. Want als je meer van jezelf houdt, je jezelf beter kent, kun je ook meer van een ander houden.

Wie goed voor zichzelf zorgt, wordt een geschenk voor een ander. Wie tevreden is met zichzelf, met alle goede en slechte eigenschappen, heeft minder nodig dat anderen hem of haar aardig vinden. Die hoeft zichzelf niet weg te cijferen voor de waardering van een ander. Die voelt zich sterk en tevreden met wie en wat hij is. En het gekke is, die waardering door anderen en de leuke contacten die je graag wilt, die komen dan opeens vanzelf. Met leuke mensen omgaan is namelijk makkelijker als je zelf leuk bent! Je bent OK zoals je diep van binnen bent, je mag er helemaal zijn. Open je hart, spreek uit wat zich in je hart afspeelt, bevrijd jezelf. Richt je op wat er wél goed is en goed gaat in je leven. Wat zijn jouw bronnen van geluk? Word weer blij met je zelfbeeld!

“Ik ben bang voor eenzame feestdagen”

Over een paar weken staan de feestdagen weer voor de deur. Veel mensen kijken daar nu al naar uit. De maand december betekent veelal een maand vol gezelligheid. Dit jaar is het echter een heel andere december dan anders. Om december deze keer gezellig te maken vraagt zelfs om nog meer creativiteit dan anders. Ik geef je 5 tips die je leven rondom de komende feestdagen minder eenzaam kunnen maken, ondanks het Coronavirus! Ik hoop van harte dat deze tips je stimuleren!

5 tips die je leven rondom de komende feestdagen minder eenzaam kunnen maken.

  1. Accepteren dat je niet op alle gebeurtenissen in je leven invloed hebt
  2. Beseffen dat ieder mens in zijn of haar leven meerdere rottijden te verwerken heeft
  3. Weten dat je gevoelens er mogen zijn, zelfs heel normaal zijn
  4. Realiseren dat je behoefte aan verbinding het zelfde signaal van je lijf is als honger en dorst
  5. Inzien dat je de spiraal van eenzaamheid zelf kunt doorbreken

1. Accepteren dat je niet op alle gebeurtenissen in je leven invloed hebt

Hoe kan je naar de komende feestdagen uitzien in deze vervelende periode met al die beperkingen? Door de Coronamaatregelen voorlopig geen grote en gezellige familiebijeenkomsten, niet knuffelen, afstand houden……. Of als je partner vorig jaar is overleden, je net gescheiden bent, je geen kinderen hebt, je kinderen geen contact met je willen en je enige zus in het buitenland woont. Allemaal gebeurtenissen waarop je (meestal) geen invloed hebt…….

Misschien heb je geen vrienden of heb je wel lieve vrienden en vriendinnen, maar die gaan naar hun kinderen of de kinderen komen bij hun. Je durft ze dan ook niet uit te nodigen, denkt dat niemand op een alleenstaande zit te wachten en je vermoedt dat ze er nauwelijks bij stil staan dat jij met de Kerst alleen zal zijn.

In het dagelijkse leven zie je mogelijk wel genoeg andere mensen en kan je vaak goed alleen zijn, maar alleen zijn met de feestdagen voelt extra beladen.

2. Beseffen dat ieder mens in zijn of haar leven meerdere rottijden te verwerken heeft

Eenzame feestdagen……….dat is echt geen ouderenprobleem! Dat is het overigens nooit en zeker dit jaar niet! De Coronamaatregelen maken het allemaal nog eens extra ingewikkeld om je contacten te onderhouden.

De decembermaand is normaal gesproken een tijd vol warmte, gezin, familie en samenzijn. Deze periode is echter niet voor iedereen een tijd van gezelligheid. Iedereen, jong en oud, die deze warmte niet heeft, voelt zich alleen, eenzaam, verlaten, ellendig en verdrietig. Het kan zwaar zijn om de hele decemberperiode alleen te zijn zonder een levende ziel te spreken. Alleen zijn op 10 januari of 25 september is voor veel mensen iets heel anders dan op 5 december en op 25, 26 en 31 december.

Onder moeilijke omstandigheden heb je meestal helemaal geen zin in gezellige dingen, logisch. Het lijkt of de hele wereld gelukkig is, behalve jij……. Op zo’n moment sta je er niet altijd bij stil dat ieder mens in zijn of haar leven meerdere rottijden te verwerken krijgt. De één krijgt ook soms nog wel een beetje meer op zijn bordje dan een ander. We hebben het allemaal liever niet, want we willen allemaal gelukkig zijn, ellende vermijden. Het is echter onderdeel van ons leven, onvermijdelijk. Iedereen krijgt te maken met gewenste en ongewenste veranderingen in het leven, klein, groot, leuk, niet leuk, ingrijpend, ingrijpender. Dan kunnen eenzame gevoelens ontstaan.

3. Weten dat je gevoelens er mogen zijn, zelfs heel normaal zijn

Je hebt helaas geen controle over alles wat er op je pad komt. Soms kan je invloed op dingen uitoefenen, maar omstandigheden en anderen kun je niet zomaar even veranderen. Heel veel dingen ‘overkomen’ ons. Corona, ernstige ziekte, ontslag, overlijden, bedenk het maar. Ook fijne dingen zoals verliefd worden, gaan samenwonen, gaan studeren, een nieuwe baan, verhuizen, trouwen, kinderen krijgen. Je leven verandert er door. Je normale patronen worden verstoord, alles is opeens anders. Het gaat er om hoe je daar zelf mee omgaat.

Soms ben je je door die veranderingen in je leven even van slag. Je moet je draai weer vinden, wennen aan de nieuwe omstandigheden, ook al zijn ze nog zo vervelend of leuk. Dat lukt niet altijd gelijk. Je voelt je soms een tijdje rot, onbegrepen, alleen, misschien zelfs wel eenzaam. Dat is heel normaal, het hoort bij ons leven. Dat gebeurt met ons als mens als onze patronen worden verstoord. Alles wat er gebeurt heeft namelijk altijd ook invloed op onze relaties, op de mensen om ons heen. Door veranderingen verdwijnen er mensen in je leven en komen er weer nieuwe bij.

Misschien lijkt het makkelijk gezegd, maar het heeft dan ook geen zin om je er druk over te maken. Het heeft geen zin om te gaan zitten piekeren, want daar wordt je gevoel niet beter door, het geeft veel stress en teleurstelling. Richt je op de dingen die nog wel fijn, mooi en interessant zijn in je leven. Op wat er nog wel kan en is. Er is zoveel om nog dankbaar voor te zijn. Stap uit de tredmolen in je hoofd. Laat de dingen los waar je geen invloed op hebt. Natuurlijk kun je het niet mooier maken dan het is. Maar je wereld is wat jij ervan denkt. Dus denk anders en je wereld verandert.

4. Realiseren dat je behoefte aan verbinding het zelfde signaal van je lijf is als honger en dorst

Waar het om gaat is dat je je altijd verbonden wilt voelen met anderen, iedere dag van je leven en dus ook met de feestdagen. Als mens hebben we allemaal die behoefte. Het is een basisbehoefte, net als eten en drinken. Niet meer en niet minder. Als je honger hebt dan geeft je lijf een signaal af dat je honger hebt, dat je iets moet gaan eten. Heb je dorst, dan geeft je lijf een signaal af dat je moet gaan drinken. Als je je last hebt van gevoelens van eenzaamheid, geeft je lijf een signaal dat je behoefte hebt aan verbinding met andere mensen.

Zo simpel en onschuldig zijn de eerste gevoelens van eenzaamheid. Helemaal niet raar dus. Als je honger hebt pak je zelf een boterham, als je dorst hebt pak je zelf een glas drinken. Je gaat niet zitten wachten tot iemand anders je dat een keer komt brengen.

Wil je niet afhankelijk van anderen zijn om je leven leuk(er) te maken, moet je ook zelf actief aan de slag om die verbinding te maken. Dat betekent bijvoorbeeld dat je niet zomaar, zonder navraag te doen, moet aannemen dat je vriend(in)nen de hele decembermaand en vooral de kerstperiode met hun gezin bezig zijn. Mogelijk hebben ze wel tijd voor een wandeling overdag of kan je hen zelf te eten of voor een lunch vragen. Het hoeft dus geen ingewikkeld (kerst)diner te zijn. Een pan soep of een stokbrood met wat lekkers hoeft niet duur te zijn en is ook goed! Als het goede vrienden zijn, kun je overigens als het goed is je gevoelens vrijuit bespreken. Mogelijk nodigen ze je dan spontaan uit. Neem zelf dus initiatief, altijd! Als dat je niet lukt, ligt langdurige eenzaamheid op de loer.

Wat doe jij als je je eenzaam voelt?

5. Inzien dat je de spiraal van eenzaamheid zelf kunt doorbreken

Het is nu eind oktober. Wacht niet tot op het laatste moment. Je leven kan weer leuker worden als je nu al zelf het initiatief neemt. Het voordeel daarvan is ook dat je dan zelf kunt kiezen met wie je iets wilt doen en wat je wil doen. Meer plezier hebben in je leven, ook met de feestdagen, is fijn, maar het gaat niet automatisch. Word niet afhankelijk van anderen of ze jou wel vragen. Daag jezelf uit om de feestdagen te beleven met de mensen die jij graag om je heen wilt hebben. Weet je niet wie, heb je niemand? Vraag dan de buren voor een aangeklede borrel. Wacht niet af, doe iets! Een paar mensen ontvangen, ook al is het op afstand, mag nog steeds!

De grootste gevangenis zit in ons eigen hoofd en we hebben zelf de sleutel, hoorde ik Edith Eger in een interview zeggen. Zij overleefde Auschwitz, is nu 93 en zegt nog steeds: “Ga op zoek naar het licht, zoek naar het geschenk in je leven”.

Vind je het moeilijk om die spiraal van eenzaamheid in je eentje te verbreken, vraag dan hulp en ontdek hoe je zelf kunt zorgen voor een leuk(er)leven, ook met de feestdagen! Ook topsporters hebben een coach, waarom jij dan niet? Begeleiding kan individueel, online of in een groep. Als je daar vragen over hebt, stuur me gerust dan even -geheel vrijblijvend- een email!

Ik hoop dat deze 5 tips jou stimuleren om nu echt alvast zelf aan de slag te gaan met het creëren van een decembermaand die bij jou past en met mensen die bij jou passen. Zorg er voor dat je de mensen die je graag om je heen hebt, die jij belangrijk vindt in je leven zelf laat weten HOE belangrijk zij voor je zijn! Maak verbinding! Als je het niet zegt en laat merken, weten zij het niet!

VERBINDING

‘DE WEEK TEGEN DE EENZAAMHEID’ EN 51 ANDERE WEKEN……….

Dit jaar is ‘De Week tegen Eenzaamheid’ van donderdag 1 oktober t/m donderdag 8 oktober. Gedurende deze dagen worden honderden activiteiten rondom eenzaamheid en eenzame mensen georganiseerd, in het hele land. In deze korte periode wordt er heel veel aandacht geschonken aan wat genoemd wordt ‘het probleem’. Dat betekent dat er nog 357 dagen van het jaar overblijven zonder dagelijks georganiseerde activiteiten……… Wat te doen?

‘De Week tegen Eenzaamheid’ ook wel ‘De week van de ontmoeting’ genoemd, is dit jaar van donderdag 1 oktober t/m donderdag 8 oktober. Gedurende acht dagen worden honderden activiteiten rondom eenzaamheid en eenzame mensen georganiseerd, in het hele land. Festivals, workshops, gezamenlijke etentjes, groepswandelingen, culturele uitstapjes etc. In deze korte periode wordt er heel veel aandacht geschonken aan wat genoemd wordt ‘het probleem’. Het is een week om nieuwe verbindingen tussen mensen tot stand te brengen. Want -zo zegt men- de aanpak van eenzaamheid begint met het leggen van contact.

WAT IS ‘HET PROBLEEM’ NU PRECIES?

Na een grote en/of kleine verandering in het leven, voelen de meesten van ons zich wel eens (tijdelijk) eenzaam. Of je nu jong bent of oud en zelfs als er sprake is van een drukke, levendige omgeving. Dat is heel normaal, je kunt je tijdelijk toch alleen of niet aangesloten voelen. Deze tijdelijke eenzaamheid is dan ook op zich geen ‘probleem’.

Het probleem begint als je er last van krijgt, de eenzaamheid niet wordt doorbroken en chronisch wordt. Heel belangrijk is hoe je zelf met de situatie omgaat. De aanpak van eenzaamheid laat zich niet in een tijdspad duwen. Ook is de aanpak voor iedereen anders. Niemand is hetzelfde en een situatie wordt ook door iedereen verschillend ervaren. De herstelperiode is daarom voor iedereen ongelijk.

Het gedurende één week aandacht schenken aan ‘het probleem’ is natuurlijk geweldig om onze maatschappij eraan te herinneren dat zoveel mensen zich eenzaam voelen en om mensen met elkaar in contact te brengen. Maar ….. lost het nu ook echt iemands eenzaamheid op als deze inmiddels chronisch is geworden?

HOE LOST IEMAND MIJN (CHRONISCHE) EENZAAMHEID OP?

Om maar met de deur in huis te vallen, dat kan een ander niet voor je doen. Als je je na een levensgebeurtenis eenzaam voelt, wat dus heel normaal is, heb je echt tijd nodig om te wennen aan de nieuwe omstandigheden. Er verandert immers opeens van alles in je omgeving en relaties.

Als de eerste schok voorbij is, je ongeloof is verdwenen, de ontkenningsfase achter je ligt, kom je langzaam weer uit je innerlijke crisis. Meestal komt na vier à zes maanden je zelfvertrouwen weer een beetje terug en krabbel je langzaam weer op. Alleen jij bepaalt het juiste moment.

Ben je er aan toe om de draad weer een beetje te gaan oppakken, kunnen de activiteiten die in ‘De week tegen de Eenzaamheid’ georganiseerd worden, natuurlijk heel geschikt voor jou zijn. Dan los je zelf je eenzaamheid weer op, ga je weer nieuwe verbindingen aan. Maar lukt je dat zelf niet dan is er waarschijnlijk sprake van chronische eenzaamheid en zijn andere acties nodig.

IK VOEL ME HELEMAAL NIET OP MIJN GEMAK TUSSEN AL DIE MENSEN

Eenzaamheid is het fysiek ervaren tekort aan (patronen van) verbinding met andere mensen (J. Rijks, faktor5). Met andere woorden, je voelt het in je lijf, je voelt je rot. Logisch! Het gevolg van langdurige eenzaamheid is een persoonsverandering, het doet iets met je brein, waardoor je rationeel minder functioneert, sociaal zwakker wordt en een verstoorde hormoonhuishouding hebt. Hierdoor kan je niet zo goed meer met andere mensen omgaan, vind je er ook niets meer aan en/of durf je het vaak ook niet meer. Daarom voel je je niet meer op je gemak in gezelschap. Alle activiteiten die anderen in deze periode voor jou bedenken, zijn dan ook zinloos voor jou. Als je langdurig eenzaam bent of je je eenzaam voelt, is het belangrijk dat je eerst weer lekker in je vel/brein komt te zitten, dat je je zelfvertrouwen (weer terug) krijgt.

WAAROM VOEL IK ME NA DE ‘WEEK TEGEN DE EENZAAMHEID’ WEER EENZAAM?

Als je je goed genoeg voelde, actief hebt deelgenomen aan allerlei activiteiten, had je waarschijnlijk de hele week voldoende afleiding. Als je het wel leuk vond, maar je je niet op je gemak voelde, ging je misschien wel eerder naar huis en voelde je je toen je thuis kwam weer heel eenzaam. Mogelijk kreeg je meer bezoek of vriendschappelijk huisbezoek dan anders en is dat nu weer voorbij. Misschien bood een lotgenoot je emotionele steun en een luisterend oor.

Natuurlijk is al die aandacht in ‘De week tegen de Eenzaamheid’ geweldig! Maar wat nu? Alle activiteiten zijn afgelopen, het bezoek en de aandacht vermindert en iedereen pakt zijn/haar eigen leven weer op. Het contact dat gelegd is, verwatert weer langzaam. Voor diegenen die de deur niet uit durfden of konden om deel te nemen en al chronisch eenzaam waren, verandert er niets en voor anderen ligt langdurige eenzaamheid op de loer. De Coronamaatregelen maken het nu zelfs allemaal nog extra ingewikkeld.

WAT NU TE DOEN MET DIE ANDERE 51 WEKEN?

De week tegen de eenzaamheid gaat zeker veel mensen helpen. Geweldig voor mensen om eenzaamheid te voorkómen. Ook geweldig voor de mensen die zelf nog in staat zijn de draad weer op te pakken na een ingrijpende levensgebeurtenis. Zij zijn nog in staat om zelf uit hun eenzaamheid te komen. Zij komen die andere 51 weken waarschijnlijk ook wel weer door.

Maar wat nu met/voor de mensen die zich chronisch eenzaam voelen en zelfs niet durfden deel te nemen aan al die activiteiten? Die lukt het vaak niet meer om alleen uit hun eenzaamheid te komen. Het is belangrijk dat zij eerst leren hun eigen leven (weer) vorm te geven, creatief te leven. Dat ze weer bewust worden van hun eigen mogelijkheden en nieuwe inzichten krijgen en leren luisteren naar zichzelf en anderen. Dat ze leren wat zij zelf belangrijk vinden en het leven realiseren dat hen goed doet. Dan verdwijnt de eenzaamheid en kunnen ze weer 52 weken per jaar een leuk leven leiden.

Zou het niet heerlijk zijn, weer (meer) verbindingen met anderen te kunnen aangaan? Dat kan! Weten hoe en waar? Met één klik op deze knop kom je dat te weten. Het scannen van de QR Code kan ook natuurlijk! Wat je leeftijd ook is, iedereen kan het leren. Er is altijd meer mogelijk dan je denkt. Gun jezelf weer een leuk leven!

Zomereenzaamheid bijna voorbij?

Zomereenzaamheid bijna voorbij? Straks is iedereen is weer terug en aan het werk. De kinderen, thuishulp of buurvrouw komen weer even langs. Je kunt bij hen misschien je verhaal weer kwijt en hoeft de luisterlijn niet meer te bellen. Er over praten lucht even op. Heb je dan geen last meer van eenzaamheid?

Zomereenzaamheid………. Meer dan 20000 telefoontjes naar een luisterlijn in één zomermaand. Niet alleen ouderen, ook dertigers! De luisterlijn biedt geen hulp, alleen door te luisteren verlichten zij iemands eenzaamheid heel even. Eenzaamheid staat op nummer 1 als gespreksonderwerp. Als je niemand hebt of je familie en vrienden zijn op vakantie en jij niet, heb je niemand om je gevoel mee te delen. Mooi dus dat zij er zijn!

Is je gevoel van eenzaamheid dan na de zomer weer voorbij? Straks is iedereen is weer terug en aan het werk. De kinderen, thuishulp of buurvrouw komen weer even langs. Je kunt bij hen misschien je verhaal weer kwijt en hoeft de luisterlijn niet meer te bellen. Er over praten lucht even op. Heb je dan geen last meer van eenzaamheid? Of toch wel…………Er zijn veel momenten en ‘soorten’ eenzaamheid. Herken je er één?

‘Soorten’ eenzaamheid

ZomereenzaamheidIedereen is weg, de dagen duren eindeloos
Eenzaam met de KerstIedereen is gezellig met elkaar, zijn ze jou vergeten?
Voorbijgaande eenzaamheidEen tijdelijk verschijnsel na een life-event (overlijden, scheiding, geboorte, ontslag, nieuwe baan, alleen aan de top, je buitengesloten voelen, gepest worden, etc.
Emotionele eenzaamheid Missen van een (intgieme) partner, een diepe emotionele band
Sociale eenzaamheidEen heel klein netwerk hebben. Het geeft een bepaalde behoefte aan. Het gevoel dat je contacten mist, terwijl je qua emotionele behoefte wel aan je trekken komt als je een lieve partner hebt
Chronische eenzaamheidEenzaamheid die al jaren duurt en waarvoor je geen oplossing hebt kunnen vinden
Situationele eenzaamheidhet gevoel opgesloten te zitten in je huis door een situatie (ziekte, werkloosheid, armoede, scheiding, overlijden dierbare)
Maatschappelijke eenzaamheid je niet verbonden voelen met de samenleving

Is er altijd intensieve hulp nodig?

Er zijn nóg meer ‘soorten’ eenzaamheid. Niet iedere vorm van eenzaamheid vraagt om zeer intensieve hulp. Eenzaamheid is echter eenzaamheid. Eenzaamheid is altijd een signaal van je lichaam dat er een onbalans is in jouw verbinding met anderen. Het is meetbaar in je brein en heeft zowel fysieke als psychische gevolgen als het lang duurt. Er is dus eigenlijk maar één soort eenzaamheid. Wat de overige omstandigheden zijn, bepaalt hoe je zelf het beste kunt omgaan met die eenzaamheid.

Denk aan persoonskenmerken, tijdelijke situaties, gebeurtenissen in het verleden. Dus niet elke ‘soort’ eenzaamheid, maar elke persoon heeft een eigen manier nodig op zijn/haar eenzaamheid aan te pakken, met of zonder hulp. Dat laatste is mogelijk als je er alleen niet meer uitkomt, als je eenzaamheid chronisch wordt.

Eenzaamheid is een complex onderwerp

Zo zie je maar weer, eenzaamheid is een complex onderwerp. Er is meer dan alleen zomereenzaamheid. Fijn als je je verhaal kwijt kunt dus, heel waardevol. Als je daarna last blijft houden van je eenzaamheid, is er meer nodig.

Allereerst zelf (h)erkennen dat jouw gevoelens te maken hebben met eenzaamheid. Vervolgens moet je er iets aan willen doen, iets aan kunnen doen en het dan ook nog doen, de stap zetten. Als je er alleen niet meer uitkomt, en dat is heel normaal als je er al langer dan +/- een jaar last van hebt, is de inzet van deskundige hulp inroepen ook ‘doen’, de stap zetten.

Een Specialist Eenzaamheid is deskundig en opgeleid om jou erbij te helpen.

Meer weten? Klik voor meer informatie over de begeleiding bij eenzaamheid en heel veel gratis tips & adviezen op de links.

VERWONDERING…………

Maar liefst tweederde van de Nederlanders vindt dat er een speciaal telefoonnummer moet komen voor mensen die zich eenzaam voelen. Is het dan raar dat ik mij verwonder over het feit dat er niemand op de gratis lezingen en inloopspreekuren komt of wil leren hoe je er zelf wat aan kunt doen?

Op maandag 22 juni en 27 juli organiseerden mijn collega Julie Koch en ik, beiden gecertificeerd Specialist Eenzaamheid, een gratis inloopspreekuur waarin we zowel informatie en advies konden geven als vragen beantwoorden over eenzaamheid en de aanpak ervan. Voor iedereen dus vrij toegankelijk. Zowel voor professionals (die in de praktijk veel met eenzaamheid in hun werk te maken hebben) als voor mensen die zelf last van gevoelens van eenzaamheid hebben en/of mantelzorgers. De coördinator van Plein1 in Heemstede stelde de ruimte beschikbaar. Top! Er kwam beide keren alleen niemand………

Afgelopen jaren hebben Julie en ik ook al een aantal gratis lezingen gegeven met hetzelfde doel. Iedereen die vragen heeft over dit altijd al actuele onderwerp te kunnen informeren. Weinigen maakten gebruik van deze kansen…….. Mogelijk dat iemand daar toch nog steeds liever niet gezien wordt en anoniem wil blijven. Mogelijk is er nog steeds sprake van schaamte, terwijl er zoveel over geschreven wordt dat het niets is om je voor te schamen.

Duizenden bezoekers lezen artikelen op de websites van mijn collega-specialisten-eenzaamheid en mijzelf, dat wel, maar zij ondernemen nauwelijks actie. Er lijkt wel sprake van een voortdurende ontkenning van hun probleem. Wat opvalt is dat er meer belangstelling is als het woord eenzaamheid zo veel mogelijk vermeden wordt in het aanbod, zoals bij onze collega Lotte van Hoesel in Rhoon. Zij heeft op basis van de cursus een uniek spel ontwikkeld, speciaal voor jonge vrouwen (haar doelgroep). Het spel wordt via een besloten Facebook Community gevolgd. Misschien voelt dat veiliger, thuis achter de laptop.

CREATIEF LEVEN

Van de cursussen Creatief Leven, een cursus waarin mensen in acht weken kunnen leren zelf hun gevoelens van eenzaamheid aan te pakken, wordt maar spaarzaam gebruik gemaakt. De cursus wordt in het hele land gegeven door zelfstandig Specialisten Eenzaamheid en binnen welzijnsorganisaties. De cursus is ook online te volgen, mèt of zonder begeleiding. Degenen die de cursus wèl volgen, hebben er erg veel baat bij. De cursus is bewezen effectief.

Misschien even wennen, het is een andere aanpak dan tot nu toe meestal geboden wordt. Dagelijks verschijnen er veel kranten met artikelen over eenzaamheid en aangeboden activiteiten. Eenmalige activiteiten zijn -met alle respect- heel mooi om nieuwe eenzaamheid te voorkomen en werken preventief. Het gaat mensen die last hebben van langdurige eenzaamheid echter niet helpen. Net zo min als het keer op keer vertellen van je ervaringsverhaal dat doet. Er is dan met name sprake van symptoombestrijding in plaats van aanpak bij de bron.

WIE HEBBEN ER LAST VAN EENZAAMHEID?

Gemiddeld 40% van de bevolking heeft dagelijks te maken met (meestal tijdelijke) gevoelens van eenzaamheid. Gemiddeld 10% van de bevolking heeft dagelijks last van ernstige eenzaamheid en komen daar zonder professionele hulp niet uit. Arm, rijk, oud en jong. Kijk maar eens naar deze cijfers van het CBS.

Gevoelens van eenzaamheid horen bij het leven. Als je een verstoring ondervindt in de vaste patronen in je leven, dan zorgt dat ervoor dat je gevoel van veiligheid wordt aangetast. Je vertrouwde leven is opeens veranderd.

Verlies van een partner, je ouders, of een kind, verhuizing, kinderen krijgen, een verandering in de gezondheidstoestand, kortom allerlei verstoringen van vaste patronen, die mensen dwingen hun leven anders te leiden dan ze tot dan toe gewend waren.

Door al die nieuwe omstandigheden gaan vriendschappen en relaties verloren of veranderen. Je moet wennen aan de nieuwe omstandigheden en nieuwe contacten leggen.Als jij verlangt naar verbinding en die nieuwe omstandigheden, nieuwe contacten je niet het leven bieden dat je eigenlijk wilt, waar jij behoefte aan hebt, kun je last krijgen van (langdurige) eenzaamheid.

TABOE?

Hoe komt het dan dat toch dat er nauwelijks belangstelling is voor het aanbod? Is het voor velen toch nog steeds een groot taboe om over te praten? Zijn het dan allemaal ‘zorgmijders’? Hebben de professionals geen interesse of geen tijd? Velen hebben nog steeds heel veel vragen en durven blijkbaar écht de stap niet te wagen om er zelfs maar over te praten.

Hoewel er wel veel mensen op forums contact met lotgenoten proberen te maken en/of reageren op het ervaringsverhaal van lotgenoten. Ook via de luisterlijn kunnen en durven mensen drempelvrij communiceren, wordt door bellers aangegeven. Eenzaamheid komt daarbij terug in één op de drie gesprekken. Maar liefst tweederde van de Nederlanders vindt dat er een speciaal telefoonnummer moet komen voor mensen die zich eenzaam voelen. Is het dan raar dat ik mij verwonder over het feit dat er niemand op de gratis lezingen en inloopspreekuren komt of wil leren hoe je er zelf wat aan kunt doen?

Eenzaamheid is onze maatschappij nog steeds een enorm taboe. Ouderen en gehandicapten, die mogen eenzaam zijn, maar verder… Dat leidt ertoe dat mensen zich wel durven uit te spreken over depressief zijn, maar niet over eenzaamheid. Het is heel goed mogelijk dat veel mensen die klagen over depressieve gevoelens in feite worstelen met eenzaamheid (bron: eenzaamheid.info).

WEL OF GEEN TOENAME VAN EENZAAMHEID?

Er is heel wat te doen over eenzaamheid door corona. Uit Amerikaans onderzoek blijkt dat eenzaamheid niet echt toeneemt, omdat mensen nieuwe manieren vinden om toch met elkaar verbonden te blijven. Logisch, als je leuke relaties hebt, vind je wel wegen om elkaar te blijven ontmoeten, al is het maar online. Was je uitgangspositie anders en voelde je je al eenzaam, dan maakt deze corona-periode jouw situatie er niet beter op. Lees hier meer over in de blog van Jeannette Rijks.

LEUKE ACTIVITEITEN

Op 21 juli gaf Jeannette Rijks, eenzaamheidsexpert, trainer en auteur, samen met onze collega Jeanine Sinke – eigenaresse van Het Aandachtshuis – een gratis lunch-webinar speciaal voor professionals in Welzijn. Het ging over de vraag waarom al die ‘eenzame mensen’ niet naar die leuke activiteiten komen. Dat is iets wat veel hulpverleners bezig houdt. Ze doen van alles,  (Initiatieven of houd contact), maar het blijkt dat de mensen die zich echt eenzaam voelen daar meestal niet van profiteren.

Op 11 augustus a.s. geven Jeannette en Jeanine opnieuw een gratis webinar.
Op 24 augustus a.s. houden Julie en ik opnieuw een gratis open inloopspreekuur in Heemstede, Plein1.

Zien we je daar?

Vragen of suggesties? Laat het me dan even weten!

3 redenen waarom kersverse moeders zich na de bevalling vaak eenzaam voelen

  1. Ze voelen zich na de bevalling helemaal niet happy met hun pasgeboren baby, terwijl ze dat wel zouden moeten zijn volgens iedereen
  2. Ze hun verhaal niet kwijt kunnen bij hun partner
  3. Ze denken dat ze de enige zijn met dit gevoel
  1. Ze voelen zich na de bevalling helemaal niet happy met hun pasgeboren baby, terwijl ze dat wel zouden moeten zijn volgens iedereen

De bevalling is achter de rug, daar zit je dan als kersverse moeder. Je baby is geboren, de baby waar je zó naar verlangde ligt eindelijk in je armen. Er wordt altijd gepraat over een mooie roze of blauwe wolk, maar jij voelt dat helemaal niet zo……

Je hele leven draait opeens alleen nog maar om de baby. Na de bevalling en kraamtijd lijkt dat alleen nog maar te bestaan uit luiers verschonen, de baby voeden, wassen, het huishouden, een rondje wandelen, boodschappen doen met hooguit een praatje met de kassière van de supermarkt of de buurvrouw.

Twee verschillende werelden…………….

Een heel ander leven dan je als werkende vrouw had, in een organisatie met collega’s, verantwoordelijkheden, dagelijks terugkerende contacten, veel bedrijvigheid en activiteiten. Het lukt je niet om aansluiting te houden met het werkende leven. Voor en na de bevalling, het zijn twee totaal verschillende werelden.

Je vindt dat je eigenlijk blij zou moeten zijn met je kindje, maar je voelt het niet. Je bent niet zo gelukkig als je had verwacht. Er is geen roze of blauwe wolk. Je voelt je schuldig tegenover je kind en partner en twijfelt er zelfs aan of je wel een goede moeder bent.

Kortom je hele leven is veranderd, het is niet wat je had verwacht en je schaamt je ook nog eens voor je gevoelens. Je voelt je een ‘loser’. De aangewezen persoon om over je gevoelens te praten, is je partner. Of toch niet altijd?

  1. Ze hun verhaal niet kwijt kunnen bij hun partner

Omdat je zelf worstelt met de gevoelens die je hebt, niet begrijpt waar dat vandaan komt, vind je het lastig duidelijk te maken wat er in je omgaat. Hoe pak je dat aan? Jullie hebben samen besloten dat gezinsuitbreiding welkom is en nu moet jij vertellen dat je je sinds de bevalling helemaal niet happy voelt. Je durft uit schaamte eigenlijk helemaal niet over je gevoel te praten. Je moet voor jouw gevoel alle moed bij elkaar rapen om er openlijk vooruit te durven komen dat je je ongelukkig voelt.

Je partner staat immers wél volop in het werkende leven, heeft het druk, wil graag ’s avonds gewoon sporten of juist rust. Je partner zit helemaal niet te wachten op verhalen over hoe de ontevredenheid met de situatie en de dagelijkse beslommeringen een negatieve invloed hebben op jouw leven, gevoelens, geluk en tevredenheid.

En als je dan eindelijk de stap neemt en het durft te vertellen, zwak je je verhaal af. Want je hebt niet de moed om te vertellen dat je je heel erg eenzaam voelt. Dat je niet depressief bent, niet zo maar ontevreden met je situatie bent, maar je je doodongelukkig, rot, van de wereld afgesloten en onbegrepen voelt. Je schaamt je, want het is immers de consequentie van de keuze die samen jullie maakten………

  1. Ze denken dat ze de enige zijn met dit gevoel

Als je als jonge vrouw al jaren een kinderwens hebt, je er klaar voor bent en je je dan als de baby er is toch niet blij en gelukkig kunt zijn, denk je al gauw dat je de enige bent met dat gevoel. Eenzaamheid is toch niets voor kersverse jonge, blije moeders? Dat is iets voor zielige en oudere mensen. Een leeg, onbestemd of eenzaam gevoel, dat overkomt jou toch zeker niet.

Maar hoe kan het dan dat je je een ‘loser’ voelt? Dat het aanvoelt als een zware deken die over je heen wordt gegooid als je partner ‘s morgens de deur uit gaat en jij met je kindje achter blijft? Weer een hele dag alleen. En alleen zijn kan heerlijk zijn, je eenzaam voelen is afschuwelijk.

Ben ik de enige jonge moeder die zich zo voelt?

Als je in de stad loopt en om je heen kijkt, zie je zoveel jonge moeders achter de kinderwagen. Sommigen zien er uit of ze de hele wereld aankunnen. Wat is hun geheim? Hebben zij nooit het gevoel dat ze de aansluiting met de rest van de wereld missen? Je zou wel willen vragen of zij zich ook wel eens eenzaam voelen………..

Geloof me, je bent niet de enige!

Een bevalling en een baby krijgen is niet alleen een fysieke, enerverende en emotionele gebeurtenis! Er gebeurt veel meer. Veel dingen waar je absoluut niet bij stil staat als je verlangt naar een kindje, gezinsuitbreiding plant, in verwachting raakt, de bevalling achter de rug is en je alle kraamvisite ontvangt.

Een baby krijgen is leuk, natuurlijk, het verandert echter ook je vertrouwde levenspatroon, je leven wordt nooit meer hetzelfde. Misschien bedenk je dat wel even van te voren, maar vind je het raar dat je dan toch, als de baby er is en ‘het normale leven’ na de kraamtijd weer verder gaat, je ook vervelende gevoelens kunt hebben.

Een nieuw begin na de bevalling

Geloof me, dat is niet raar. Want met ieder nieuw begin, eindigt er ook iets. Je sluit iets bekends af en je moet aan je nieuwe situatie wennen. Dat is heel normaal! Dit veranderingsproces heeft écht even tijd nodig. Voor de één is dat een paar weken, voor de ander een paar maanden of nog langer.

Die onrustige gevoelens bij zo’n ingrijpende gebeurtenis als een bevalling en een baby krijgen, horen bij het leven. Op zich dus niets om je ongerust over te maken. Dat klopt, als je er tenminste niet te lang last van hebt. Als het vervelende gevoel blijft of er komen geen nieuwe patronen voor terug waar je weer blij van wordt, kun je gevoelens van eenzaamheid als dagelijkse last gaan ervaren. Dan is het goed om professionele hulp in te schakelen. Maar meestal kom je er zelf wel uit.

Praat erover!

Zorg ervoor dat je je gevoelens uit, wees duidelijk over hoe je je voelt en waar je behoefte aan hebt. Wees open over je gevoel en je zult merken dat je écht niet de enige jonge moeder bent met deze gevoelens! Eenzaamheid is niets meer of minder dan een signaal van je lijf dat je in actie moet komen. Net als bij honger en dorst. Dan weet je dan je moet gaan eten of drinken. Als je gevoelens van eenzaamheid hebt, is dat een signaal dat je (patronen van) verbinding mist met andere mensen.

Het is dus helemaal niet gek als je deze gevoelens hebt, je bent niet de enige! Niets om je voor te schamen! Zorg goed voor je zelf en je eigen behoeften. Durf te praten over je gevoelens, word (weer) een blije moeder! Alleen als je langer dan +/- één jaar last van je gevoelens van eenzaamheid blijft houden, zoek dan hulp. Iemand die snapt wat eenzaamheid is en wat je eraan kunt doen.

Eenzaamheid is een groot probleem als je gevoelens langer duren. Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor. Je eenzaam voelen kan grote gevolgen hebben als je te lang wacht met het actief aan te pakken.

Kijk- en luistertip 2: Online college

Waarom heb ik geen vrienden?

Veel langdurige zieke mensen of mantelzorgers hebben weinig sociaal contact, geen vrienden (meer) en raken sociaal geïsoleerd. Het ergste voor hen is het voortdurend alleen zijn. Er komt zo goed als niemand langs, behalve de thuishulp en af en toe misschien iemand van de familie.

Er gebeuren wel eens dingen in je leven waardoor een gevoel van eenzaamheid je overvalt en je je afvraagt: “waarom heb ik geen vrienden waarmee ik dit kan delen, delen wat ik ècht voel?” Leuke en minder leuke momenten, vreugde en verdriet. Het overkomt jong en oud, rijk en arm.

Mogelijk heb je wel genoeg sociale contacten, volgers, vrienden op Facebook, Instagram, TikTok, Youtube, Whatsapp, Snapchat, Twitter etc. Maar èchte vrienden? Vrienden die willen geven en kunnen ontvangen, waarvan je weet dat ze er altijd zijn voor je?

Zonder vrienden door het leven

Heel wat mensen moeten het zonder echte vriendschap stellen. Uit onderzoek bleek dat mensen steeds minder echte vrienden hebben, terwijl ze steeds meer sociale contacten hebben.

Echte vriendschap vraagt om betrokkenheid. Een goede vriend voelt zich verantwoordelijk tegenover jou en geeft echt om je, is er altijd voor je. En dat moet natuurlijk van beide kanten komen, wat dus inspanning, investering en actie van allebei vraagt.  Om een goede vriend te vinden, moet je eerst zelf een goede vriend zijn.

Relaties, beëindiging relaties versus vriendschappen

Veel langdurig zieke mensen of mantelzorgers hebben weinig sociaal contact en raken sociaal geïsoleerd. Het ergste voor hen is het voortdurend alleen zijn. Er komt zo goed als niemand langs, behalve de thuishulp en af en toe misschien iemand van de familie. Als je langdurig ziek bent of een drukke mantelzorger bent, val je soms buiten de maatschappij, als je niet goed voor je zelf en/of het onderhouden van contacten met familie en vrienden zorgt.

Maar ook na een overlijden of een scheiding zie je vaak de vrienden die je gezamenlijk met je partner had niet meer. Of als je beste vriendin verhuisd is, kan er een leegte ontstaan in je leven. Alle kleine en grote veranderingen in je leven, verstoren je normale patroon. Eenzaamheid wordt dan vaak de realiteit. Eenzaamheid is een situatie, en is dus op zich niet negatief. Toch wordt eenzaamheid vaak als iets negatiefs gezien, je voelt je machteloos. Het zijn echter de gevolgen van eenzaamheid waar je last van hebt. Eenzaamheid wil alleen maar zeggen dat je (te) weinig contacten van betekenis hebt. Als je dat echt wilt, kan je die situatie veranderen. Je kunt of zélf aan de slag gaan en die eenzaamheid aanpakken, of afhankelijk zijn en blijven van de gunsten en aandacht van anderen. Aanpakken van eenzaamheid is misschien lastig, maar lastig is niet onmogelijk.

Wat ertoe doet is echte vriendschap. Andere mensen maken ons leven de moeite waard. Wel de juiste mensen, dat dan weer wel. Het loont meer de moeite om te investeren in vriendschap, dan in welk ander onderdeel van je leven.

Hoe pak ik die eenzaamheid dan aan?

In het wilde weg contacten aangaan en vrienden maken omdat je denkt dat je daarmee je eenzaamheid oplost, is een vergissing. Het is een illusie te denken dat je weer midden in het leven komt te staan als je zo maar op de bonnefooi gaat netwerken. Wat dan wel?

Voor je nieuwe contacten aangaat en vrienden kunt maken, is het allereerst belangrijk om voor jezelf te weten wat de belangrijkste waarden in jouw leven zijn en of je deze ook terugvindt in je leven. Je waarden zijn de basis voor de omgang met mensen in je leven. Mensen die dezelfde waarden delen en waar je op een ontspannen plezierige manier mee kunt omgaan, kunnen je leven weer leuker maken. Vrienden zijn mensen die voor jou iets betekenen en, net zo belangrijk, voor wie jij iets betekent. De oplossing voor eenzaamheid is niet de hoeveelheid, maar de kwaliteit van de relaties. Sla deze stap niet over. Dit is pas de eerste stap van je aanpak, maar wel de belangrijkste. De eerste stap om straks verbinding te kunnen maken met de mensen die bij jou passen.

Ja maar…… mijn eenzaamheid doet enorm pijn en ik weet niet hoe ik dat kan veranderen

Eenzaamheid is het fysiek ervaren tekort aan patronen van verbinding met andere mensen. Verbinding met een partner of vrienden waar je je diepste gevoelens mee kunt delen. Met andere woorden, eenzaamheid doet letterlijk pijn in je lijf. Voordat je de volgende stappen kunt zetten in het veranderproces, is dan ook het belangrijk dat je eerst meer te weten komt over eenzaamheid, weer beter in je vel komt te zitten, dat je weet wat je belangrijk vindt in het leven, wie je bent en wat je leuk vindt, waar je goed in bent en dat ook jij er toe doet in deze wereld! Dat is best veel, vraagt ook om moed, is ook lastig, maar weer niet onmogelijk! Als je eenzaamheid langer duurt dan ongeveer een jaar, lukt het je mogelijk niet alleen, zoek dan hulp. Met de juiste hulp en jouw inzet kan het je lukken. Je hebt vaak meer veerkracht dan je denkt.

EENZAAMHEID IN CORONATIJD, EEN HELSE ACHTBAANRIT

Ook als er door deze Coronatijd een verandering plaats vindt in je leven, maak je een rouwproces door. Je neemt immers afscheid van hoe het eerst was. Misschien herken je gevoelens van eenzaamheid.

Dat gebeurt namelijk niet alleen bij het overlijden van een geliefde. Ook bijvoorbeeld bij het krijgen van een kind, gaan samenwonen, nieuwe baan, ontslag, een ernstige ziekte, ongeval of een echtscheiding. Het verstoort je dagelijkse, gewone patronen. Het is heel normaal als je dan van slag af bent, want patronen vormen veiligheid, vertrouwdheid en voorspelbaarheid. Daarom voelt eenzaamheid soms aan als een helse rit in de achtbaan. De situatie in deze Coronatijd versterkt dat voor velen, zeker voor diegenen die zich al langer eenzaam voelden.

VEILIGHEID, VERTROUWDHEID EN VOORSPELBAARHEID

Veiligheid, Vertrouwdheid en Voorspelbaarheid. We hebben het allemaal nodig in ons leven. Als er een patroon verandert in ons leven, voelen we ons vaak even heel ongemakkelijk. Dat is heel normaal. Denk maar aan een verandering in je normale ‘route’ in de supermarkt of een wegomlegging. Je moet zelf de nieuwe route of de weg weer vinden. Dat is soms even lastig.

Dat zelfde gebeurt nu in de Coronatijd, als je je familie en/of vrienden niet kunt bezoeken, niet ‘normaal’ kunt gaan sporten, niet op een terrasje kan gaan zitten, niet uit eten kan, met 1,5 meter afstand je boodschappen moet doen, niet ‘normaal’ kan winkelen, niet naar een theater, vereniging/sociëteit kunt etc. Vul het zelf maar in. Dat alles heeft ook invloed op je dagelijks leven, je patroon. Dan kun je je even heel ongemakkelijk, alleen en zelfs eenzaam voelen. Dat is over het algemeen maar tijdelijk en ook heel gewoon. Patronen vormen nu eenmaal die veiligheid, vertrouwdheid en voorspelbaarheid.

Als er een patroon verandert moet je je zelf aanpassen, nieuwe patronen vormen. Dat kan dus pas als we straks stap voor stap weer meer ‘vrijheid’ krijgen.

Zorg nu dus goed voor het onderhoud van je contacten, hetzij met bezoekjes op afstand, (video)bellen, chatten etc. Als je elkaar straks weer kunt omhelzen, komt het goede gevoel meestal ook weer terug!

DEZE CORONATIJD IS OOK EEN LIFE-EVENT

Je eerste reactie na zo’n life-event is ‘verdoving’ of opwinding, daarna ongeloof, vergoelijken of ontkennen, onzekerheid, verlies van vertrouwen, verwarring, neerslachtigheid. Kortom in zo’n periode voelt je leven als een rit in een achtbaan.
Deze periode van veranderingen wordt rouwperiode of transitieperiode genoemd en duurt gemiddeld 6 à 9 maanden. Kijk maar eens op onderstaande foto naar het model van de transitiefases van  Hopson, Adams en Scally.

Afscheid nemen van hoe het was, heeft dus tijd nodig. Voor iedereen is de duur van die periode verschillend. Alleen jij weet wanneer de tijd rijp is om de stap naar een nieuw leven te gaan nemen, nieuwe patronen te gaan vormen.

HOE JE DE UITDAGING AANGAAT ALS DE TIJD RIJP IS VOOR DE VOLGENDE STAP

Op een dag voel je zelf dat je weer open staat voor de volgende stap. De gebeurtenissen zijn feiten en kun je niet meer terugdraaien. Je herinneringen aan hoe het was blijven en daarnaast gaat het leven ook door. Het één sluit het ander niet uit. Je hoeft geen dingen weg te duwen of te vergeten als je dat niet wilt. Je leven krijgt er een nieuw tweede spoor bij.

Vaak wil je die stap wel maken naar een nieuw leven, maar ben je bang voor de verandering en risico’s. Zeker na deze Coronatijd. Wees gerust, dit is een heel normale angst. Elke grote of kleine verandering in het leven brengt soms angsten met zich mee. Angsten beschermen je tegen het nemen van onnodige risico’s. Maar soms blijken je angsten ongegrond. Meestal heb je meer kracht dan je denkt om weer door te gaan, je uitdagingen te overwinnen.

Denk maar eens terug aan de grootste uitdagingen in je leven en/of je werk die je al eerder gehad hebt. Laat deze uitdagingen weer eens in je gedachten voorbij komen en voel even wat deze met je deden. Niet te lang, laat ze gewoon even rustig voorbij komen. Vraag je eens af welke je al eerder overwonnen hebt en hoe je dat gedaan hebt. Dacht je destijds in het begin dat het je zou lukken? Wat was de gedachte en/of actie die je heeft geholpen de uitdaging aan te gaan? Kun je die gedachte/actie nu weer gebruiken in de overstap naar een ander leven en/of baan? Of zoek je toch liever deskundige hulp van iemand die je kan coachen met de juiste vragen.

WAT JE NA DE CORONATIJD KAN HELPEN STAPPEN TE ZETTEN

Je levensgeluk wordt bepaald door 6 belangrijke thema’s: persoonlijke groei, gezondheid, familie/vrienden, financiën, relatie en werk/carrière. Kleine of grote veranderingen in je leven vallen vaak binnen één of meerdere van deze thema’s en hebben vaak ook heel veel invloed op elkaar. Deskundige hulp is dan echt geen overbodige luxe. Het is immers soms lastig om na zo’n verandering in je leven in je eentje de balans weer te vinden. Een beetje hulp kan je dan wel gebruiken. Waarom denk je dat topsporters allemaal een coach hebben? Maar ja, wat is dan de juiste deskundige hulp? Een zelfhulpboek, een therapeut, huisarts, coach, counselor, financieel adviseur, relatietherapie, een Specialist Eenzaamheid ……..

Buiten dat het een lastige keus is, spelen voor veel mensen ook vaak de kosten nog mee. Waarschijnlijk zoek je je rot op internet naar de juiste hulp en zie je door de bomen het bos niet meer. Als je dan uiteindelijk een verkeerde keus maakt, kan je èn teleurgesteld worden omdat je de verkeerde hulpverlener hebt gekozen èn ook nog eens heel veel geld kwijt zijn voor iets dat niet geholpen heeft. Dat is iets wat je na deze Coronatijd misschien al helemaal niet kunt gebruiken. Het kan dus fijn zijn om bijvoorbeeld te weten of jouw gevoelens na een verandering in je leven te maken hebben met eenzaamheid? Dat je wat meer inzicht en advies wilt en krijgt over gevoelens van eenzaamheid en een mogelijke oplossing. Gelukkig is dat mogelijk. Doe gerust geheel vrijblijvend deze (gratis) test. De test is geheel anoniem, duurt ongeveer 10 minuten en je gegevens worden niet opgeslagen. De uitslag krijg je daarom uitsluitend in de vorm van een rapport op je scherm.

Als je niet weet hoe je jouw probleem kunt aanpakken, of als je gevoelen (te) lang blijven aanhouden, zoek dan iemand die verstand van zaken heeft en jou kan uitleggen hoe je dat doet. Iemand die daarvoor is opgeleid, die weet wat hij of zij doet.

[su_button url=”https://faktor5.nl/deskundigen/partner/7/” style=”flat” background=”#e63244″ color=”#0c0a0a” size=”8″ wide=”yes”]ZOEK HIER NAAR DESKUNDIGE HULP BIJ JOU IN DE BUURT [/su_button]

Last van gevoelens van eenzaamheid

Je eenzaam voelen = last hebben van eenzaamheid

Op dit moment hebben veel mensen last van gevoelens van eenzaamheid. Jong èn oud, alleenstaand, gehuwd, kinderen, geen kinderen, vrienden, geen vrienden, werk, geen werk. Daar zijn ook mensen bij die dagelijks veel digitale contacten hebben. Je kunt een partner hebben en je toch heel ellendig en eenzaam voelen. Je kunt je moederziel alleen voelen, ook al heb je veel digitale contacten.

Eenzaamheid is een situatie. Last van eenzaamheid is het nare gevoel. Het kan zijn dat als je je situatie verandert, dat dan je eenzaamheid verdwijnt.

Eenzaamheid wordt ook vaak beschreven als gevoel van leegte, een gevoel van niet-verbonden zijn met de anderen, met de wereld. Iedereen voelt het wel eens. Dat is heel normaal. Als je leven overhoop ligt door een gebeurtenis die je dagelijkse patronen verstoord, raak je vaak een poosje van slag. Zo’n situatie is dus vaak tijdelijk. Als je je draai weer gevonden hebt, de draad weer oppakt, nieuwe patronen vormt, verdwijnt dat nare gevoel ook weer. Er is een verschil tussen alleen zijn, (tijdelijke) eenzaamheid, langdurige eenzaamheid en sociaal isolement.

Voor de meeste mensen zal daarom ook gelden dat hun gevoelens van eenzaamheid weer verdwijnen als de Corona-crisis voorbij is. Dan is het geen last meer. Ook al wordt het nooit meer zoals het was, de situatie verandert.

Hoe lang duurt het voor die gevoelens weer verdwijnen?

Dat is voor iedereen verschillend. Er zijn mensen die zich tijdens deze crisis niet tot nauwelijks eenzaam hebben gevoeld. Anderen zijn zelf ernstig ziek geweest, hebben een geliefde verloren, hun bedrijf of baan verloren of nog erger, hebben met meerdere van deze situaties tegelijkertijd te maken gehad. Wat er ook is gebeurd, we kunnen de feiten niet meer veranderen, niets meer terugdraaien. We zullen moeten leren omgaan met de gevolgen van die veranderingen.

De kans dat je last krijgt van gevoelens van eenzaamheid is levensgroot. Eigenlijk is dat wel zeker. Het is na al die veranderingen, hoe klein of groot dan ook, niet te voorkomen. Toch is het gevoel van eenzaamheid ook dan vaak tijdelijk, zeker niet leuk, maar over het algemeen wel overheen te komen, ook al heeft dat soms lange(re) tijd nodig. Ook dat is normaal. Je maakt een transitiefase door, de duur ervan is voor iedereen verschillend. Jeannette Rijks van faktor5 schreef er al een artikel over. Zie onderstaande leestip.

Wanneer wordt eenzaamheid dan wel een probleem?

Als je gevoelens van eenzaamheid langer duren dan ongeveer een jaar, wordt het wel een probleem. Je kon dat heel goed zien in de transitiecurve van Hopson, Adams en Scally in het artikel van Jeannette Rijks. Na ongeveer een jaar worden gevoelens van eenzaamheid chronisch en krijg je last van steeds meer mentale en fysieke klachten. Wat langdurige eenzaamheid voel je in je brein en in je lijf.

De belangrijkste veranderingen die langdurige eenzaamheid veroorzaakt zijn deze*:

  • Je kunt gezichten niet meer goed beoordelen en denkt dat mensen je slecht gezind zijn. Je wordt achterdochtig en bang en trekt je nog meer terug. Waarom zou je omgaan met mensen die niet leuk zijn?
  • Je hormoonhuishouding raakt in de war, waardoor je onder meer geen prettige gevoelens meer krijgt als je met andere mensen omgaat. Als het niet fijn voelt met mensen om te gaan, waarom zou je dat dan doen?
  • Je wordt minder slim. Zo’n tien à twaalf IQ punten ga je erop achteruit als je je lang eenzaam voelt. Dat maakt het lastig te bedenken wat je zou kunnen doen om het op te lossen.

Als er sprake is van langdurige eenzaamheid lukt het helaas vaak niet meer er zonder professionele hulp uit te komen. Dr. Erik Scherder heeft al eens uitgelegd hoe de afgifte van cortisol verstoord kan raken als de hippocampus niet goed werkt. Teveel stress leidt tot een overwerkte Hippocampus. Dat zorgt ervoor dat je de controle over je emoties kwijt raakt en gestrest raakt. Bij eenzaamheid gebeurt hetzelfde. Eenzaamheid veroorzaakt ook stress. Langdurige eenzaamheid veroorzaakt dan ook hersenveranderingen. Eenzaamheid en pijn laten dezelfde reacties zien bij hersenonderzoeken. Echt niet iets om te negeren. Niet goed dus om dat te negeren. Door die hersenveranderingen en je eenzame brein raak je gevangen in je eigen cirkeltje.

Wat helpt bij langdurige eenzaamheid?

Allereerst moet je die rouwperiode door. Het heeft totaal geen zin om midden in een periode dat je leven op zijn kop staat alles op alles te zetten er op dat moment van af te komen of je gevoelens weg te duwen.

Verder is ieders verhaal is anders. Wat voor de één helpt, helpt een ander niet. Je terugtrekken achter de TV, smartphone of laptop, (te veel) eten, (te veel) drinken, is allemaal verslavende afleiding. Als je je zo rot voelt, heb je immers helemaal geen zin in andere mensen. Dan zit je liever op in je eentje op de bank. Helaas lost dat allemaal niets op, integendeel!


Last van eenzaamheid aanpakken is dus maatwerk

Aanpak van eenzaamheid moet passen bij de behoefte van de persoon.

  • De aanpak moet passen bij de situatie van de persoon.
  • De aanpak moet gericht zijn op het vergroten van de zelfwaardering van de persoon.
  • De aanpak moet bestaan uit wederzijds gelijkwaardig en herhaald contact.

Het heeft nauwelijks zin iemand ‘van boven opgelegd’ te helpen. De kans dat hiermee een lage zelfwaardering alleen maar wordt bevestigd, is groot. Echte hulp bij eenzaamheid veroorzaakt een verandering in het leven, een verandering van eenzaam naar niet-eenzaam. Dat kan alleen als er voldoende deskundigheid en voldoende tijd wordt geïnvesteerd om dat te bewerkstelligen. Dit zijn geen voldoende, maar wel noodzakelijke factoren. Voor een aanpak met noodzakelijke en voldoende factoren is het belangrijk goed opgeleide deskundige hulp te hebben**.

Als je van je gevoelens van eenzaamheid wil afkomen, is het belangrijk dat je eerst weer goed in je vel en brein komt te zitten, weten wie je precies bent en wat je belangrijk vindt in je leven. Dat is de allereerste stap dus. Je richten op de positieve kant van het leven. Wat vind je het allerbelangrijkste in je leven/werk/gezin/vriendschap/relatie? Wanneer heb je geen last van je probleem/gevoel? Wat zou je helpen om voor elkaar te krijgen wat je graag wilt? En wat nog meer? Wat nog meer….. Waarover ben je zo tevreden in je leven en wil je zeker behouden? Dit zijn maar een paar voorbeelden van vragen waarop iedereen een ander antwoord heeft. Dus alleen jij kan deze vragen beantwoorden in jouw situatie. Iemand anders, wel iemand met kennis van zaken, kan je helpen bij het realiseren van wat je wilt veranderen in je leven. Je kunt het ècht zelf, als je wilt ben ik (of een collega) er om je te begeleiden. Je kunt me ook altijd mailen als je iets wilt vragen.

[su_button url=”https://faktor5.nl/partner/7/” style=”flat” background=”#efa42d” color=”#0c0a0a” size=”8″ wide=”yes”]*bron: Faktor5[/su_button]

[su_button url=”https://www.eenzaamheid.info/partner/7/” style=”flat” background=”#efa42d” color=”#0c0a0a” size=”8″ wide=”yes”]**bron: Eenzaamheid Informatie Centrum[/su_button]

IK VOEL ME EENZAAM IN MIJN RELATIE

Als je je binnen je relatie niet meer gewaardeerd voelt om wie je zelf bent en niet meer vindt waar je behoefte aan hebt, kan dat je als mens ongelooflijk eenzaam maken. Je voelt je eenzaam in je relatie………

Op 14 februari was het Valentijnsdag. Een dag waarop geliefden elkaar extra aandacht geven met bijvoorbeeld cadeautjes, bloemen of kaarten.

Voor velen is het hebben van een geliefde en een relatie iets prettigs, liefdevol, vertrouwd en veilig. Voor diegenen die zo’n relatie niet hebben, is het vaak iets waar ze naar verlangen, misschien zelfs wel idealiseren. Een verbintenis waarbij zij zich fijn voelen. Een verbinding met wederzijdse waardering, aandacht, acceptatie en aanraking. Voeg daar nog een aantal componenten aan toe, zoals voldoende inkomen, seksuele intimiteit, plezier, begrip, gezelligheid, misschien een goed uiterlijk. Dit of een soortgelijk plaatje hebben de meeste mensen waarschijnlijk voor ogen als ze op zoek zijn naar hun ideale partner. Een plaatje waarbij er voldoende liefde aanwezig is en blijft om te beloven dat je er voor elkaar zult zijn in voor- èn tegenspoed. Liefde is immers een diepe acceptatie van elkaar. Er is dan sprake van wederzijdse genegenheid en toewijding, je bent elkaar goedgezind en hebt alles voor elkaar over.

Waarom willen we als mens toch zo graag een partner?

Alleen is maar alleen. Dus een perfecte relatie, gebaseerd op de romantische liefde lijkt voor de meesten onder ons het ultieme levensdoel te zijn. Contact, verbondenheid en intimiteit met iemand waar jij je goed bij voelt. Iemand waar je alles mee kunt delen, waar je je veilig bij voelt, jezelf durft te zijn, die je alle aandacht geeft, jou waardeert, accepteert en je nodig heeft. Een mens is immers een sociaal wezen. Zonder zo’n relatie heb je geen verbondenheid met iemand anders. We willen als mens allemaal het gevoel hebben nodig te zijn, geliefd te zijn, te worden gewaardeerd en te worden geaccepteerd.

En dan heb je die ideale partner, die perfecte relatie gevonden, en dan………..? Hoe dan verder? Ben je dan per definitie beter af dan iemand die dat (nog) niet heeft? Of wat gebeurt er als door omstandigheden ergens in de verbinding een breuk ontstaat? Niet echt iets waar je al over nadenkt als je net je perfecte partner gevonden hebt toch?

De belangrijkste redenen waarom zelfs de meest ideale relatie gaat ‘schuren’

Intense verliefdheid en verlangen in een relatie is meestal een periode waarin alles nog nieuw is, je elkaar nog helemaal aan het ontdekken bent. Heerlijk natuurlijk! Het is wel realistisch om eerlijk naar jezelf en de ander te zijn en te beseffen dat dit heerlijke, verliefde gevoel, die vlinders in je buik na verloop van tijd langzaamaan minder worden of op zijn minst ‘gewoon’ worden. Dat het normaal is dat je het ook wel eens niet met elkaar eens bent, boos op elkaar wordt of je elkaar even helemaal niet begrijpt. Dan kijk je met andere ogen naar elkaar, de roze bril gaat af en de verliefdheid is misschien even ver te zoeken.

Logisch, je bent en blijft twee verschillende wezens, met een eigen identiteit. En dat is goed. Je mag en moet zelfs blijven wie je bent. Iedereen is goed zoals hij/zij is. Een beetje geven en nemen kan geen kwaad, een beetje van elkaar leren en naar elkaar toegroeien is prima en ook vaak heel wenselijk. Wat er ook gebeurt, als je van elkaar houdt, je een stevige verbinding hebt, dan accepteer je dat, ook al ben je het niet altijd met elkaar eens. Dan wordt opeens die uitdrukking ook duidelijk…..in voor- en tegenspoed. Want een relatie is niet altijd rozengeur en maneschijn. We hebben als mens allemaal onze mooie momenten en tegenslagen. Momenten dat je je rot voelt en je gevoel met elkaar wilt delen.

Wat nu als je perfecte relatie niet zo perfect blijkt te zijn als je dacht?

Er zijn genoeg mensen die om welke redenen dan ook bij hun partner uiteindelijk toch niet (blijven) vinden wat ze nodig hebben, terwijl ze wel bij elkaar blijven. Dat kan een enorme eenzaamheid met zich meebrengen.

Je kunt je bijvoorbeeld zo voelen doordat je geen liefde kwijt kunt in je relatie. Dat je relatie te oppervlakkig blijft, terwijl jij ‘meer’ wilt. Dat jij diegene bent die gelooft dat een goede relatie er één is van geven en nemen en jij alleen maar blijkt te geven. Of dat je toch je eigen opvattingen niet meer durft te delen omdat je er iedere keer ruzie over krijgt. Je voelt je niet veilig meer. Of dat je partner ziek wordt, niet meer de mens is waar je zo verliefd op werd, misschien van jouw zorgen afhankelijk is geworden. Je een kind verliest en je partner niet over gevoelens wil praten en jij wel. Dat je graag nog eens geknuffeld wil worden, maar je partner alleen nog maar oog heeft voor het werk, auto en zakelijke contacten. Je elkaar niet meer lijkt te begrijpen, je je niet meer gehoord of gezien voelt. Als je je als vrouw alleen maar gewaardeerd voelt omdat je zo goed voor je partner en kinderen zorgt en niet meer om wie je zelf bent. Als je je als man alleen nog maar gewaardeerd voelt omdat je voldoende geld binnen brengt voor de hypotheek en kinderen en niet meer om wie je zelf bent.

Dat alles kan een mens ongelooflijk eenzaam maken.

Hoe kan je omgaan met eenzaamheid binnen je relatie

Wie moppert omdat dromen niet zijn uitgekomen kan die energie beter stoppen in het bouwen aan een andere toekomst. Of zich de ogen uitwrijven en beseffen dat het hier en nu zo slecht nog niet is. Als je niet hebt wat of hoe je het graag wil, zul je op een of andere manier ervoor moeten zorgen dat je het krijgt. Je zult je moeten openstellen voor de ander, aandacht geven, om zelf aandacht te kunnen krijgen. Waardering die ieder mens nodig heeft. Als je je afsluit voor je partner, mis je de positieve aandacht van ander. Als je alleen de schuld geeft aan de ander dat jouw leven niet zo is als je graag wil dat het is, verandert er waarschijnlijk niet veel.

Ook kan het best zijn dat jij wel degelijk aandacht krijgt, maar dat je die aandacht niet meer ziet. Het is zo gewoon, zo’n sleur, zo saai… Als het jouw probleem is, is het aan jou om een oplossing te zoeken. Vernieuw die relatie! Maak het weer spannend. Verzin iets nieuws.

Daarvoor is het wel eerst nodig dat je eerst zelf weet wie je bent, waar je nu staat in het leven, wat je situatie is, wat je belangrijk vindt, hoe tevreden je bent, wat je anders wil en hoe je dat gaat lukken.

Je waarden, je interesses, het kunnen delen met elkaar, dat zijn onder andere belangrijke elementen die mensen verenigen. Het startpunt om elke relatie op te bouwen, vast te houden of verder uit te bouwen.

Waarom het goed is ook zonder partner te kunnen genieten van het leven

Ook al heb je een partner en is je relatie er een waarin je alles kunt delen en je samen veel plezier hebt, is het goed je eigen dingen te blijven doen. Als je alles altijd samendoet, ontstaat er een patroon van alles samendoen. Dat betekent dat je elkaar vreselijk in de weg kunt gaan zitten. Want als de een iets leuk vindt wat de ander niet wil en er dan vervolgens helemaal niets wordt ondernomen, kan er ontevredenheid ontstaan. Ook als er door omstandigheden ergens in de verbinding een breuk ontstaat kan er een probleem optreden. Dan moet je misschien opeens alles weer alleen doen en dat ben je dan niet meer gewend.

Voor sommigen kan het dan ook teleurstellend zijn te merken dat ze er zelf op uit moeten, dingen alleen doen, niet afhankelijk zijn van hun partner. Toch is dat normaal. Het zou ook wel erg veel gevraagd zijn van een mens dat hij of zij in alle behoeften van de ander voorziet toch?!

Wie zichzelf zielig vindt en afhankelijk is van wat een ander toevallig te bieden heeft, plaatst zichzelf al gauw in de rol van slachtoffer. Daarmee maak je het al bijna onmogelijk om een gezonde, wederkerige relatie met iemand aan te gaan. Je zult dan ook steeds weer op nieuw slachtoffer zijn.

Elk mens heeft behoefte aan menselijk contact. Eenzaamheid verlichten door het vinden van een relatie moet echter geen doel op zich zijn. Je kunt hunkeren naar verandering in je leven, maar als je zelf niets onderneemt om er verandering in te brengen, gebeurt er niets.

Wat kun je doen als je je eenzaam blijft voelen in je relatie?

Eenzaamheid is een situatie. Last van eenzaamheid is het nare gevoel. Het kan zijn dat als je je situatie verandert, dat dan je eenzaamheid verdwijnt. Bijvoorbeeld als je een goed gesprek durft aan te gaan met je partner. Maar daarmee ben je zelf nog niet veranderd. En je partner kun je nu eenmaal niet veranderen. Ook de manier waarop je met zo’n eenzame situatie omgaat is dan nog niet veranderd. Je maakt je daardoor enorm kwetsbaar, omdat je die partner blijkbaar werkelijk nodig hebt om je niet eenzaam te voelen. Als je dus echt dat nare gevoel van eenzaam zijn wilt veranderen, zul je jezelf onderhanden moeten nemen. Je zult niet alleen bepaalde gewoontes moeten veranderen, gewoontes die jou in die eenzame situatie houden. Je zult ook moeten ontdekken wat nu precies jouw eigen diepste behoefte is. Besluiten nemen, zodat je de juiste nieuwe gewoontes zult aanleren. Nieuwe gewoontes die ervoor zorgen dat die behoefte van jou ook wordt bevredigd. Laat een ander meer dan de oplossing van jouw probleem zijn…………. Gun jezelf een leuker leven, doorbreek je oude patronen!

Vragen? Stel ze gerust!